Gearchiveerd onder: Uncategorized
Aan welke leeftijd gooi je die (al dan niet verdiende) medailles uit je jeugd weg? Hoelang spaar je je melktandjes? Wanneer wordt het tijd om oude verjaardagskaarten mee te geven met het oud papier? En aan welke leeftijd is het niet meer gepast om knuffelbeesten in je kamer te hebben?
Ik ben nogal een oppotter. Alles wat later mogelijk nog gebruikt kan worden, krijgt een plaatsje in mijn kasten, lades, knutselbak. Mooie magazines, postkaartjes, brieven, mooie lintjes, kralen, gekleurd papier,… je kan het zo zot nog niet bedenken, of ik heb het wel liggen. Alles waar een herinnering aan vasthangt is hetzelfde lot beschoren. Maar er blijft maar nieuw gerief bijkomen, en de plaats in mijn kamer is beperkt, dus moet ik af en toe de boel wel eens opruimen. Zo heb ik vandaag geprobeerd van mijn kamer van een tienerkamer naar een twintigerkamer te veranderen. Enkele teddyberen zijn de deur uitgevlogen, de meubels zijn wat verschoven, enkele mooie dingen zijn aan de muur geplakt, en anderen zijn van de muur de vuilbak ingevlogen. Ik heb het gerief dat van mijn kot komt van vorig jaar (!) nog eens bekeken en verminderd met 1 bak.
Maar blijft de vraag: wanneer moet je bepaalde dingen weggooien? Sommige dingen herinnert ge u maar omdat ge dat ene voorwerp tegenkomt, of dat kleine briefje leest. Hoe krijg je het dan over je hart om zo’n dingen genadeloos in de vuilbak te kieperen? Ik heb nog veel knutselmateriaal liggen, soms nog met verpakking en al, maar niemand in onze familie gaat zich daar nog mee bezighouden. Het is toch zonde om zo’n dingen weg te gooien? Kleren geef je aan het goeie doel, maar wat met knutselmateriaal en herinneringen?
11 reacties tot nu toe
Plaats een reactie

Knutselmateriaal kan altijd naar de (al dan niet) plaatselijke jeugdbeweging! (Wij zouden er alleszins zwaar content mee zijn)
Reactie door Yannick augustus 8, 2008 @ 12:05 amZoals Yannick zei: knutselmateriaal kan je echt altijd ergens kwijt. Bij de plaatselijke jeugdbeweging, de lagere school, misschien zelfs de gepensioneerden bond. Of bij mij. ;)
En wat dat oppotten betreft, hoe meer je verhuist, hoe meer er vliegt heb ik al gemerkt. Ik heb nu vrij veel opbergruimte in mijn nieuw kamertje en ik heb niet genoeg rommel om dat allemaal op te vullen. Ha! Koopt een mens eens twee kasten en een ladekast, kan ik ze niet eens vullen.
Reactie door Kathleen augustus 8, 2008 @ 6:06 amToen ik alles uitgemest heb, heb ik knutselmateriaal en oud speelgoed aan de gemeentelijke kinderopvang gegeven.
Die waren daar alvast heel content mee.
Reactie door Zita augustus 8, 2008 @ 6:26 amVoor knuffelbeesten ben je nooit te oud!
Reactie door ntone augustus 8, 2008 @ 7:07 amMet knutselmateriaal kan je zeker iemand blij maken, zoals hierboven gezegd.
En herinneringen….. die hou k zo lang mogelijk bij. Een grote doos vol steentjes en briefjes en kaartjes en schelpjes en en en….
Een scrapbook maken? Meteen goed voor vele herinneringen, mogelijks helemaal dooreen, en knutselgerief…
Of een scrap-pagina -poster om aan de muur te hangen?
Knuffelbeesten… *bloost* daar ben je idd nooit te oud voor!!!! *knikt heftig*
Reactie door Daphné augustus 8, 2008 @ 7:48 amVoor knuffelbeesten ben je inderdaad nooit te oud.
Reactie door Stijn augustus 8, 2008 @ 9:28 amIk heb nog een enorme pikachu in men bed liggen ….
pffff ik smijt ook niet graag weg of geef het niet graag weg, ik zal mijn kast ook eens moeten uitmesten , ik denk dat ik ergens nog speelgoed moet hebben van toen ik 2 was ofzo ! En zo heb ik plaats voor nieuwe dingen ;-)
Reactie door pauline grossen augustus 8, 2008 @ 12:08 pmGoed geschreven!
Ik ben onlangs verhuist, en mijn opslagruimte is van 300m2 gerduceerd naar 100m2. ‘k heb dus heel wat mogen weggooien, want “als je plaats hebt, dan hou je veel rommel bij!”
Behalve weggooien ben ik ook een dag op een rommelmarkt gaan staan. Niet dat dat veel opbrengt, maar je moet tenminste de ‘bruikbare’ dingen niet weggooien. Verder heb ik van heel wat dingen… niet lachen hee… fotos genomen alvorens ze weg te gooien. Zo heb ik de herinnering nog als ik wil, maar het neemt geen plaats meer in.
groetjes,
Reactie door Paul Cobbaut augustus 10, 2008 @ 9:30 ampaul
Wat betreft speelgoed: een jaar of 12 geleden hebben we een deel verkocht op de plaatselijke rommelmarkt: toffe ervaring en een extra centje. Maar de laatste tijd heeft ons mama de leuze “ik hou het nu al 20 jaar bij, nu doe ik het ook niet meer weg”. En daar profiteren momenteel mijn neefje en nichtje van (Robbe en Fenna, 4 en 2 jaar oud). Oude slabbetjes, speelgoed, verzorgingskussen, … word allemaal weer bovengehaald en weer gebruikt.
Maar eigenlijk is het vooral bedoeld voor … de kleinkinderen, mijn kinderen!
PS: ik hou ook alles bij, maar dan echt alles! Van het rekenschriftje in het eerste leerjaar tot het jaarlijkse kampaandenken van 12 jaar tot elk oud kledingstuk – ondertussen heb ik al een ruime verkleedkoffer – tot … Dankjuwel mama en papa voor de vele opbergruimte (inbouwkasten onder het dak, grote kelder, …)
Reactie door Inge augustus 11, 2008 @ 7:29 pmIk ben ook zo iemand die alles spaart. Ik heb mij dat de laatste weken enorm beklaagd want ik heb daardoor veel werk met het verhuizen van al dat gerief van mijn oude naar mijn nieuwe kamer en van mijn kot naar mijn nieuwe kamer. Ik kwam rekeningen tegen van allerlei vakanties, verjaardagskaarten van tot mijn 13de verjaardag, …
Ik heb mijzelf voorgenomen toch wat selectiever te worden in wat ik wel en niet bijhoud. Ik heb trouwens ook nog steeds enkele teddyberen in mijn bed en in mijn kamer liggen en ik ben 26.
Reactie door Linn augustus 13, 2008 @ 1:34 pmDuurzaamheid is toch wel iets waar we met z’n alle aan moeten gaan werken!
Reactie door Kameleon toys juni 9, 2010 @ 1:25 pm